فکر کنم هیچ وقت نرسی
و من در کنار این دنیا تنها بمانم
و تو همیشه منظره ی من باشی
و در پیش چشمهای من در سینه چشم انداز من
قبله ی نگاه من
و هیچ وقت نه در کنار من
هیچ وقت
در این زاویه همواره تنها خواهم ماند
بی تو را خواهم دید و آنگاه چه بگویم
به یک نابینا یک بیگانه یک دوست
که چه ها میبینم؟
(دکتر شریعتی)